Miałaś pamiętnik w dzieciństwie?

Mój był w misie i zapisywałam w nim wydarzenia ze szkoły, co robiłam z koleżankami i jak moja młodsza siostra mnie wkurza. Potem pisałam o swoich miłościach… oj byłam bardzo kochliwa, problemach, które po czasie okazały się błahostkami i radościach, niektóre pamiętam do dziś. W siódmej klasie miałam, mały pamiętnik zamykany na kłódkę. Wpisywali się do niego przyjaciele, rodzina, a wierszyk „Idź przez życie miej słodką minę, łap szczęście za nogi i duś jak cytrynę” wyrył się w mojej pamięci i powraca jako echo szkolnych lat. Pod koniec podstawówki modne było „Pele mele” taki zeszyt w którym koleżanki i koledzy odpowiadali na pytania typu „Jaki kolor lubisz?”.   Ile radości przynosiło wpisywanie się komuś do zeszytu,  wspólne czytanie i domyślanie się kto to napisał.

A potem poszłam do liceum i moja pamiętnikowa przygoda się skończyła…

Po dwudziestu latach, pewnej deszczowej jesieni, wróciłam do pisania. I uświadomiłam sobie jak bardzo mi tego brakowało.  Teraz wiem, że pisanie pamiętnika  to coś więcej niż ćwiczenie pomocne w stworzeniu książki. Istnieje przynajmniej 5 powodów dla których warto pisać pamiętnik.

Obecnie piszę  pamiętniko- dziennik z miejscem na wdzięczności. Nie jest to do końca pamiętnik, bo nie spisuje w nim tylko moich myśli, dziennikiem też nie jest bo do formalności i uporządkowania  moim zapiskom jest bardzo daleko.  Ten niewielki zeszycik ze sporą liczbą kartek jest moim sposobem na rozpoczęcie dnia.

„Cokolwiek zapisujesz, przelewanie słów na papier jest formą terapii, które nie kosztuje cię ani grosza.”  Diana Raab

Rano po krótkich ćwiczeniach siadam na macie i piszę. Zaczynam od tego co widzę za oknem. Jaka jest pogoda, co tam u moich roślinek na balkonie. Pisze o tym co mnie czeka tego dnia i czego się boję. Zapisuje radości dnia poprzedniego. Moje przemyślenia na jakiś temat. A na koniec piszę za co jestem wdzięczna i jak chciałabym przeżyć nowy dzień.

Przez te kilkanaście tygodni zauważyłam, jak codzienne pisanie pomaga mi w rozpoczęciu dnia, który staje się dzięki temu lepszy, bardziej zorganizowany.  Jeżeli się zastanawiasz, wahasz i myślisz, że to strata czasu przeczytaj moja listę   5 powodów dla których warto pisać pamiętnik:

  1. Pomaga uporządkować myśli. Mogę w nie zajrzeć, co wcale nie jest takie oczywiste, bo zdarza się, że mam ich tuzin na minutę i bywa, że są ze sobą sprzeczne. Dzięki zapisaniu mogę do nich wrócić i spojrzeć jeszcze raz z innej perspektywy. Wypisuję swoją złość, stres, gniew i żal.  Zapisuję co mnie dręczy, boli z czym się nie zgadzam.  Wyrzucam to z siebie.  A potem zamykam zeszyt i świat staje się piękniejszy.  Co nie oznacza, że problemy znikają i same się rozwiązują, nie ma tak dobrze, ale czuje się o niebo lżej. Piszę za co jestem wdzięczna np. za chwile spędzone z mężem, za wspólnie wypitą kawę, za spacer w promieniach słońca i pyszną kolację której nie musiałam robić,  za to, że mogę odkrywać nowe smaki, i że koleżanki pamiętają o mojej diecie. To mi uświadamia ile tak naprawdę mam i że najważniejsze są drobne chwile dnia codziennego.
  2. Zapisuję pojawiające się poranne myśli,  pomysły, przemyślenia, które szybko mogą ulecieć w niepamięć. Tak trudno potem je odtworzyć. Pisze o sukcesach tych małych i tych dużych. Skrzętnie notuję nowe możliwości, cele na dany dzień i co planuję  zrobić. Zauważyłam, że zapisany pomysł nie ucieka i szybciej doczeka się realizacji.
  3. Pisanie pozwala mi zobaczyć jak dużo się nauczyłam, przeanalizować co zrobiłam dobrze i jak mogę nad tym jeszcze popracować. Dzięki niemu cieszę się z drobnych postępów w życiu prywatnym i zawodowym, a to napędza mnie do działania. Człowiek już tak ma, że  zapamiętuje to co było złe – niestety nie jestem wyjątkiem,  a dobre rzeczy, sytuacje, sukcesy, które cieszą szybko uciekają. Do zapisanych zawsze można wrócić i przeżyć je jeszcze raz.
  4. Pisanie pamiętnika jest dobrym ćwiczeniem pisarskim. Nie muszę mieć pomysłu, gotowej historii czy bohatera. Po prostu siedzę i pisze. O wszystkim, o niczym,  albo o tym jak bardzo chcę napisać książkę. Pozwalam płynąć słowom, uwalniam myśli i pisze.
  5. Zatrzymuje czas, który nie ubłaganie biegnie do przodu.  Zawsze mogę wrócić do zapisek np. na koniec tygodnia lub miesiąca i zobaczyć co zrobiłam, jak się zmieniłam i ile się nauczyłam. Pośmiać się z zabawnych sytuacji,  przypomnieć sobie pewien zimowy  poranek, albo przeczytaną książkę.

Podsumowując, pisanie pamiętnika:

  • jest sposobem na pokonanie  stresu,
  • porządkuje myśli,
  • pozwala cieszyć się dobrymi chwilami,
  • pokazuje rozwój osobisty i…
  • jest świetnym ćwiczeniem pisarskim.

 

To co namówiłam Cię do pisania?

Potrzebujesz tylko zeszytu i ołówka.